We waren ons bij vertrek van Nederland naar Sardinië voor de voorbereiding van onze zeiltocht met Westwind over de Middellandse zee bewust dat de belangrijkste kwetsbaarheden van ons plan het welvaren en de gezondheid van naasten in Nederland en van onszelf zouden zijn.


Met zeezeilen ben je ver weg, als je een overtocht maakt, kan het dagen duren voordat je aan land bent, laat staan dat je bij een haven bent waar je de boot veilig kunt achterlaten. Voordat je de boot kunt achterlaten, moet alles weer schoon en opgeruimd, ontkoppeld en onder hoezen en dekjes. En dan nog transfer naar een vliegveld, enz. enz. Je bent zo 4-5 dagen verder.
Helaas is de gezondheidssituatie van één van onze naasten, de moeder van Rob, plotseling verslechterd, zodat we de keuze maken om de Westwind nu, begin juni, in de vertrouwde haven van Carloforte op Sardinië achter te laten. Het voelt niet goed om zo ver weg te zijn en om geen ondersteuning aan familie ter plaatse te kunnen geven. We vliegen zaterdag 3 juni van Cagliari terug naar Amsterdam. We weten niet wanneer en of we onze oorspronkelijke plannen weer kunnen oppikken. De updates van deze website beginnen weer als die situatie van onzekerheid, maar ook van kansen, zich wijzigt als wij de reis weer kunnen voortzetten.
Dank voor jullie belangstelling, we hebben niet alleen van de reis, maar ook van alle reacties en steun genoten.
Rob en Saskia
Hoorde het van Roland, heel veel sterkte voor jullie allebei!
Beste Rob en Saskia,
Allereerst wil ik jullie veel sterkte wensen in Nederland . Ik hoop dat ondanks alle evt zorgen en verdriet jullie ook een fijne en kostbare tijd met Rob’s moeder en de familie zullen hebben . Verder ben ik toevallig pas gisteren op de website gestuit . Het algoritme van Facebook koppelde waarschijnlijk een landrot als ik niet zo snel aan zeezeilers 😉 maar met plezier heb ik mij door allerlei onbegrijpelijke zeil en zeetermen geworsteld waarbij het belangrijkste mij is bijgebleven . Dat jullie gestopt zijn met werken terwijl jullie beroepsmatig nog op winst stonden ( is het leven soms niet net het casino ?) om in de herfst van het bestaan een leven op zee na te streven . Bienfait ! Ook wij hebben nu ruim 3 jaar geleden het roer omgegooid en verblijven momenteel in Martinique waar ik momenteel werkzaam ben als kinderarts . Een caraibisch eiland van de Franse Antillen waarvan ik tot mijn schaamte moet bekennen dat ik slechts twee keer in een boot heb gezeten 😎🌴 Ik hoop dat jullie tzt weer in staat zullen zijn de blogs te continueren en uiteraard wens ik jullie bon voyage voor alle avonturen die nog gaan komen.
Hartelijke groet
Eddy Kopp